LINDA MAGAZINE: CARPE FUCKING DIEM

Posted on by Felicia da Costa

Soms overvalt geluk of verdriet je zo hevig dat het je de adem beneemt. Laat staan als beide emoties je min of meer tegelijkertijd in hun greep hebben. Bizar toeval wil dat ons dit onlangs tijdens één nacht overkwam: binnen een paar uur namen we afscheid van een heel dierbaar iemand én werd het kindje van mijn broer geboren. De wereld schudde even op haar grondvesten en ik vond (en vind) het heel lastig beide gebeurtenissen te ervaren en een plek te geven. Hoe doe je dat? Ik weet het niet. Wat wel als een paal boven water stond na het optrekken van de eerste mist: Carpe fucking diem. Echt. Wil je iets? Doe het. Baal je ergens van? Stop ermee.

In ons geval is onze wereldreis een hele goede start van dit nieuwe adagium. Na jarenlang te hebben getwijfeld (gaan we wel, gaan we niet) gaan we het gewoon doen. Maanden rondtrekken met ons gezin en tijdelijk ‘wonen’ in landen die op onze wishlist staan: Australië, Nieuw-Zeeland, Fiji, Argentinië en Chili. Met onze twee kleine kinderen, nu het nog kan en de leerplicht nog niet geldt. Nu het zakelijk gezien past en we beiden voelen dat we dit kunnen. Omdat we het leven willen vieren, heel veel tijd samen willen doorbrengen en dolgraag meer van de wereld willen zien. Mét onze kinderen.
Een enorme luxe natuurlijk, zomaar zes maanden weg van alles, zomaar zes maanden niet werken (ik ben freelanceschrijver en heb een eigen website over reizen met kinderen, en Corné is ondernemer in de zorgsector), allemaal om een paar van de mooiste plekken op de wereld te gaan zien. Maar een van de doorslaggevende redenen om dit avontuur toch aan te gaan was heel duidelijk om samen te genieten en het leven te vieren. Omdat we het zo heerlijk hebben, gezond zijn (even heel hard afkloppen) en dolgelukkig worden van tijd met ons gezin doorbrengen. En als dit dan ook nog eens op locatie(s) kan waar we voorheen van droomden… wat een geluk.

Carpe diem, pluk de dag – we proberen het écht. Corné is van de categorie ‘het glas is meer dan halfvol’ en ik minstens het tegenovergestelde. Dus voor mij persoonlijk is deze reis, behalve quality time met mijn gezin en een enorme inspiratiebron voor mijn (reis)verhalen, ook een opdracht. Leren loslaten, leren ontspannen en dingen nemen zoals ze zijn, ook al betekent dat soms dat ik heel erg moet afstappen van een hoop of verwachting die ik had. Moeilijk, maar juist daarom een perfecte gelegenheid om ten minste een poging hiertoe te wagen.
Ook hier aan de andere kant van de wereld merk ik weer: emoties liggen zo vaak zó dicht bij elkaar. Een moment van wanhoop (variërend van niet slapende kinderen tot eindeloze regen tot een grote spin in de douche) wordt meteen afgewisseld door een gevoel van ultiem geluk, als we tijdens golden hour samen op het strand zitten en onze twee heerlijke kindjes rozig zien spelen. Zo onschuldig, en zo blij met een schepje en een emmertje en ons samenzijn. En dan bedenk ik weer: Carpe fucking diem.

Please click on the link below to view the original post:

https://www.lindanieuws.nl/reizen/felicia-is-met-haar-gezin-op-wereldreis-wil-je-iets-doe-het-carpe-fucking-diem/




Comments